Strona główna / Blog / Tarasy / Taras wentylowany
Aktualizacja treści: · Opublikowano:
Taras wentylowany — co to jest i kiedy się opłaca
Taras wentylowany to nawierzchnia postawiona na regulowanych wspornikach, a nie przyklejona do podłoża. Między podłożem a deskami zostaje przestrzeń, którą przepływa powietrze i spływa woda. Poniżej opisujemy, na czym to polega, kiedy takie rozwiązanie ma sens, z czego składa się jego koszt i co w nim zawodzi.
Czym jest taras wentylowany i skąd ta nazwa
Taras wentylowany stoi na punktowych podporach, a nie na kleju, zaprawie ani podsypce. Nawierzchnia — deski albo płyty — leży na ruszcie z legarów, a ruszt opiera się na regulowanych wspornikach ustawionych na przygotowanym podłożu. Konstrukcja nie jest przytwierdzona do podłoża, tylko trzyma się własnym ciężarem; dlatego drugą używaną nazwą jest taras pływający.
Nazwa bierze się z tego, co jest pod spodem: z pustki. Wspornik unosi ruszt kilka albo kilkanaście centymetrów nad podłożem i tą przestrzenią przepływa powietrze, spływa woda opadowa, a przy okazji można nią poprowadzić instalację — na przykład zasilanie oświetlenia. Deski układa się ze szczelinami, więc woda ma którędy zejść w dół, zamiast stać na powierzchni.
To rozwiązanie stosuje się zarówno na balkonach i tarasach nad pomieszczeniami, jak i na gruncie. Różnią się one tym, co znajduje się pod wspornikiem — i to jest najważniejsza część całej konstrukcji, choć nie widać jej po zakończeniu prac.
Kiedy taras wentylowany ma sens, a kiedy nie
Najczęstsza sytuacja, z którą przychodzą do nas klienci, to nie budowa od zera. To gotowy balkon albo taras nad pomieszczeniem, na którym leży już płyta, gres albo stare płytki — i pytanie, co da się na tym położyć bez skuwania. Wspornik pozwala postawić nową nawierzchnię na istniejącej warstwie.
Rozwiązanie sprawdza się przede wszystkim tam, gdzie:
- podłoże jest wylane ze spadkiem, a powierzchnia ma być pozioma — balkony i tarasy nad pomieszczeniami wykonuje się ze spadkiem celowo, żeby woda z nich spływała; regulowany wspornik wyrównuje tę różnicę;
- nie wolno kotwić się w podłoże — na stropie, dachu i balkonie przewiercenie warstwy izolacji jest wykluczone;
- istniejąca nawierzchnia ma zostać nietknięta, bo skuwanie oznaczałoby naruszenie hydroizolacji pod spodem;
- konstrukcja ma być rozbieralna — pojedynczą deskę albo płytę można zdjąć i wymienić bez rozbierania całości.
Kiedy nie ma sensu: wspornik nie zastąpi fundamentu ani przygotowania podłoża. Postawiony na trawie, na ziemi albo na niezagęszczonym piasku osiądzie razem z gruntem i taras osiądzie z nim. Na gruncie potrzebna jest wcześniej utwardzona i zagęszczona warstwa albo punktowe podparcie — samo podniesienie konstrukcji nad podłoże nie rozwiązuje problemu nośności.
Co musi być pod spodem, zanim staną wsporniki
Sama przestrzeń pod tarasem niczego nie uszczelnia. To częste nieporozumienie: skoro woda spływa szczelinami i pod deskami jest przewiew, wydaje się, że warstwa izolacji przestaje być potrzebna. Jest odwrotnie — woda opadowa trafia wprost na podłoże pod tarasem, więc to podłoże musi być na nią przygotowane.
Nad pomieszczeniami odpowiada za to hydroizolacja wykonana przed montażem: papa termozgrzewalna, membrana, folia albo powłoka bitumiczna, zależnie od projektu. Do tego dochodzi odprowadzenie wody — spadek podłoża i drożne wpusty. Jeżeli woda nie ma którędy zejść, przestrzeń pod tarasem zamienia się w zbiornik, a to kwestia czasu, zanim da o sobie znać zapachem i wykwitami.
To nie jest zakres, który obsługujemy. Hydroizolacji nie wykonujemy i nie sprzedajemy materiałów do niej — jej stan i rodzaj rozstrzyga wykonawca albo projekt budynku. Zaczynamy od warstwy wyżej: od podpór, rusztu i nawierzchni. Jeśli nie wiesz, co jest pod Twoim tarasem, ustal to, zanim zamówisz materiał, bo od tego zależy również wysokość, na jakiej ma stanąć nowa powierzchnia.
Z czego składa się konstrukcja
Warstwy liczone od podłoża w górę są trzy, a każda z nich odpowiada za coś innego.
- Wsporniki regulowane — podpory z tworzywa, których wysokość zmienia się obrotem środkowego pierścienia. To one przenoszą obciążenie na podłoże i wyrównują jego spadek. Zakresy zaczynają się od kilkunastu milimetrów, a kończą powyżej stu — dobór zależy od tego, ile wysokości masz do dyspozycji. Rodzaje, zakresy i sposób liczenia sztuk opisaliśmy na stronie wsporników tarasowych.
- Legary — belki tworzące ruszt, na którym leży nawierzchnia. Materiał legara dobiera się do materiału desek: pod deskę drewnianą idzie legar drewniany, pod kompozytową zwykle legar systemowy tego samego producenta. Przekroje i gatunki zebraliśmy na stronie legarów tarasowych.
- Nawierzchnia — deska tarasowa, deska kompozytowa albo płyta. Opisujemy ją w następnej sekcji, bo to jedyny element, który później widać.
Legar kładzie się na talerzu wspornika albo przykręca do niego wkrętami — zależnie od rodziny podpory. Tam, gdzie legar spoczywa bezpośrednio na podłożu, a nie na wsporniku, między niego a beton wchodzi podkładka gumowa: odcina drewno od podłoża i zostawia szczelinę, którą spływa woda.
Rozstaw jest funkcją konstrukcji, nie metrażu. Legary drewniane układa się co 40–50 cm licząc od osi do osi, a wsporniki podkłada się pod legar w odstępach nie większych niż 50 cm. Przy tarasie pływającym rozstaw podpór zagęszcza się do 40 cm, bo konstrukcja nie jest niczym przytwierdzona. Liczbę sztuk liczymy indywidualnie przy wycenie — wystarczy podać długość legarów i ich rozstaw.
Deska drewniana, kompozytowa czy płyta
Na wsporniku można postawić trzy różne rzeczy i to jest pierwsza decyzja, którą trzeba podjąć — bo od niej zależy reszta konstrukcji.
- Deska drewniana. Układana na legarach drewnianych, mocowana wkrętami albo systemem ukrytego montażu. Wymaga zabezpieczania preparatem i wraca się do tego co sezon. W zamian daje materiał naturalny, który da się odnowić po latach.
- Deska kompozytowa. Układana na legarach systemowych, najczęściej na klipsach. Nie olejuje się jej, ale nie znaczy to, że nie wymaga niczego — wymaga czystości: zamiatania, spłukiwania wodą pod lekkim ciśnieniem i mycia lekkim detergentem.
- Płyta betonowa lub gresowa. Kładziona bezpośrednio na wsporniku z talerzem i dystansownikami, bez legarów. To wariant najczęściej spotykany na balkonach nad pomieszczeniami. Płyt nie mamy w ofercie — sprzedajemy wyłącznie podpory, na których stają.
Wybór między deską a płytą przekłada się bezpośrednio na wysokość konstrukcji. Ruszt z legarów i deską zabiera więcej miejsca niż sama płyta na wsporniku, a na balkonie o wysokość toczy się zwykle główna gra — nowa powierzchnia nie może przeszkodzić w otwarciu drzwi balkonowych.
Z czego składa się koszt tarasu wentylowanego
Pytanie o cenę za metr pada w niemal każdym zapytaniu, ale jedna liczba nie odpowiada na nie uczciwie — bo ten sam metr kwadratowy potrafi kosztować kilkakrotnie różnie zależnie od nawierzchni. Rachunek składa się z pozycji, które warto policzyć osobno:
- Nawierzchnia — pozycja, która decyduje o całości. Rozpiętość między deską iglastą a gatunkiem egzotycznym albo kompozytem jest tu największa.
- Legary — ich ilość wynika z rozstawu, a nie z metrażu. Im gęstszy ruszt, tym więcej materiału.
- Wsporniki — liczone na sztuki, według liczby legarów i rozstawu podpór. Przy jedenastu legarach w jednej z naszych wycen wyszło 88 sztuk.
- Łączniki — wkręty tarasowe albo klipsy systemu ukrytego montażu, razem z podkładkami pod legary.
- Zabezpieczenie — przy drewnie olej albo lazura; przy kompozycie ta pozycja odpada.
- Transport — zależny od miejsca dostawy i od tego, czy materiał idzie w jednej wysyłce.
- Montaż, jeżeli nie robisz go samodzielnie — rozliczany osobno od materiału.
Cen nie podajemy na stronie, bo zmieniają się razem z rynkiem, a większość pozycji zależy od konkretnego projektu. Prześlij wymiary tarasu i napisz, jaka nawierzchnia Cię interesuje — policzymy komplet materiału z rozstawem i liczbą wsporników. Jeśli nie znasz metrażu, wystarczą wymiary boków; projektów architektonicznych nie analizujemy.
Wady i błędy, o których mówi się rzadziej
Konstrukcja na wspornikach ma realne słabe punkty i lepiej znać je przed zamówieniem materiału niż po pierwszej zimie.
- Nierówna powierzchnia po sezonie. Jeżeli podłoże pod pojedynczą podporą osiadło albo podpora stanęła na niedogęszczonym miejscu, deska nad nią ucieka w dół. Przyczyną nie jest sama regulacja — wspornik ustawiony na stabilnym podłożu utrzymuje wysokość; przyczyną jest to, na czym stoi, albo zbyt rzadki rozstaw podpór.
- Zatkane szczeliny. Liście i drobiny wpadające między deski zbierają się na podłożu pod tarasem. Gdy zatkają wpust albo odpływ, woda przestaje schodzić i zostaje pod powierzchnią.
- Dźwięki przy chodzeniu. Konstrukcja pływająca nie jest przytwierdzona, więc pracuje. Przy nawierzchni z płyt stosuje się gumową podkładkę wygłuszającą zakładaną na talerz wspornika — tłumi wibracje i ogranicza przenoszenie dźwięków; przy deskach pomaga odpowiednio gęsty rozstaw podpór.
- Trudny dostęp pod spód. Wszystko, co znajdzie się pod tarasem przed jego zamknięciem — gruz, resztki materiału, źle poprowadzony przewód — zostaje tam do czasu demontażu.
- Krawędzie i stopnie. Konstrukcja stoi wyżej niż podłoże, więc na obrzeżu powstaje próg, który trzeba wykończyć osobno.
Żadnej z tych rzeczy nie usuwa sam wybór droższego materiału. Wszystkie wynikają z przygotowania podłoża i z rozstawu podpór, czyli z etapu, którego po ułożeniu desek nie widać.
Jak dbać o taras wentylowany
Pierwsza rzecz to drożność szczelin. Liście, igliwie i piasek zbierające się między deskami odcinają odpływ wody — a w tej konstrukcji to szczeliny są drogą, którą woda schodzi. Usuwa się je zamiataniem, przed sezonem i po nim.
Myjki ciśnieniowej można użyć, ale z umiarem — z umiarkowanym ciśnieniem i szerokim strumieniem, żeby nie uszkodzić włókien drewna. Dysza obrotowa i mocny strumień z bliska rozwłóknią powierzchnię deski. Przy kompozycie wystarcza spłukanie wodą pod lekkim ciśnieniem i lekki detergent.
Drewno wymaga poza tym zabezpieczania preparatem — przynajmniej raz w roku, po zimie. Opisaliśmy to osobno we wpisie o olejowaniu drewna, a proces odnawiania powierzchni, która zdążyła zszarzeć — na stronie konserwacji i renowacji tarasów.
Zimą z powierzchni usuwa się śnieg i lód. Zaletą tej konstrukcji jest to, że da się ją rozebrać: pojedynczą deskę albo płytę można zdjąć, sprawdzić, co dzieje się pod spodem, i położyć z powrotem — czego przy nawierzchni klejonej zrobić się nie da.
Co kupisz u nas, a czego nie
Jesteśmy hurtownią drewna, więc naszą częścią tarasu wentylowanego jest wszystko powyżej podłoża: wsporniki regulowane, podkładki, legary, deski tarasowe i kompozytowe, łączniki oraz preparaty do zabezpieczenia drewna. Materiał wysyłamy w całą Polskę, możliwy jest też odbiór własny z magazynu.
Czego u nas nie ma: płyt betonowych i gresowych oraz materiałów hydroizolacyjnych. Nie wykonujemy też hydroizolacji ani przygotowania podłoża — to zakres wykonawcy budowlanego. Jeśli szukasz kompletu na taras, opisz, co masz dziś pod nogami i jaką wysokość możesz zabrać; na tej podstawie dobierzemy zakres wsporników i policzymy resztę konstrukcji.
Pytania, które dostajemy o tarasy wentylowane
Co ile układać legary i co ile dawać wsporniki?
Legary drewniane układa się co 40–50 cm, licząc od osi do osi. Wsporniki podkłada się pod legar w odstępach nie większych niż 50 cm, a przy tarasie pływającym zagęszcza do 40 cm, bo konstrukcja nie jest przytwierdzona do podłoża i pracuje na własnym ciężarze. To dwie różne wielkości: rozstaw legarów i rozstaw podparć na legarze.
Ile wsporników potrzeba na metr kwadratowy?
Nie podajemy przelicznika na metr, bo liczba wsporników wynika z konstrukcji, a nie z metrażu: z tego, ile masz legarów i co ile są podparte. Przy jedenastu legarach w jednej z naszych wycen wyszło 88 sztuk. Podaj długość legarów i ich rozstaw, a policzymy komplet.
Czy taras wentylowany można postawić na trawie?
Nie. Wspornik nie zastępuje fundamentu — postawiony na trawie, na ziemi albo na niezagęszczonym piasku osiądzie razem z podłożem. Na gruncie potrzebna jest wcześniej utwardzona i zagęszczona warstwa albo punktowe podparcie. Opisz nam, jak wygląda podłoże, a powiemy, czy wspornik ma tam sens.
Czy pod tarasem wentylowanym potrzebna jest hydroizolacja?
Nad pomieszczeniami tak — i wykonuje się ją przed montażem. Woda opadowa przechodzi przez szczeliny między deskami i trafia wprost na podłoże, więc przestrzeń pod tarasem sama niczego nie uszczelnia. Rodzaj izolacji i sposób odprowadzenia wody rozstrzyga projekt albo wykonawca; my zaczynamy od warstwy podpór.
Ile wysokości zabiera taka konstrukcja?
Tyle, ile wynosi wysokość wspornika powiększona o grubość legara i deski. Wsporniki mają różne zakresy regulacji — od kilkunastu milimetrów do ponad stu — więc konstrukcję da się zmieścić także tam, gdzie zapasu jest niewiele. Zmierz odległość od istniejącej powierzchni do progu drzwi balkonowych i podaj ją w zapytaniu, to dobierzemy zakres.
Czy taras wentylowany da się rozebrać?
Tak i to jest jego praktyczna zaleta. Konstrukcja nie jest klejona ani kotwiona w podłoże, więc pojedynczą deskę lub płytę można zdjąć, sprawdzić stan podłoża pod spodem i położyć z powrotem. Przy nawierzchni układanej na kleju wymaga to skuwania.
Czym różni się taras wentylowany od pływającego?
W praktyce obie nazwy opisują to samo rozwiązanie widziane z dwóch stron. „Wentylowany" mówi o przestrzeni pod nawierzchnią, którą przepływa powietrze i woda. „Pływający" mówi o sposobie posadowienia: konstrukcja nie jest przytwierdzona do podłoża, tylko trzyma się własnym ciężarem.
Czy na starych płytkach można położyć taras wentylowany?
To jedno z najczęstszych zastosowań tego rozwiązania — nowa nawierzchnia staje na wspornikach ustawionych na istniejącej warstwie, bez skuwania. Warunek jest jeden: podłoże musi być stabilne i nośne, a woda musi mieć którędy odpłynąć. Jeżeli płytki odchodzą od podłoża albo wpust jest niedrożny, trzeba to naprawić wcześniej.
Dokąd dalej — podkonstrukcja i deski
Ten wpis opisuje samo rozwiązanie. Zakresy wsporników, przekroje legarów i gatunki desek znajdziesz na stronach produktowych.
Wsporniki tarasowe
Zakresy regulacji, rodzaje i sposób liczenia sztuk.
Legary tarasowe
Przekroje i gatunki belek pod deskę tarasową.
Deski tarasowe
Gatunki, przekroje i długości nawierzchni.
Nie wiesz, jaki zakres wsporników zmieści się na Twoim balkonie? Napisz albo zadzwoń — dobierzemy podpory do wysokości, którą masz do dyspozycji.
E-mail: info@dombal.com.pl · Telefon: +48 22 672 00 10
Magazyn: ul. Wał Miedzeszyński 584, 03-994 Warszawa
Wsporniki, legary i deski tarasowe z cenami detalicznymi i dostępnością online znajdziesz w naszym sklepie.
drewno24.pl — sklep Dombal Wspornikitarasowe Zobacz w sklepie
Tarasy
Termodrewno
Chemia
Elewacje
Drewno klejone
Łączniki